Heeft iemand in je gezin een diagnose ADHD?

 

Het lijkt wel of iedereen een mening heeft over ADHD. Erg lastig als je er zelf mee te maken hebt. Te meer omdat er niet één persoon met ADHD hetzelfde is.  Dus moet jezelf uitzoeken hoe er mee om te gaan en daar kan je misschien wel wat hulp bij gebruiken.

Wat is ADHD?

ADHD is een aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (Bron: Landelijke Stuurgroep Multidisciplinaire Richtlijnontwikkeling in de GGZ, 2005). Probleemgedrag wordt een stoornis genoemd op het moment dat een kind er last van heeft of belemmerd wordt in zijn ontwikkeling.

ADHD wordt ook wel een stoornis van de rem genoemd; de rem op denken, handelen en emoties is eraf. Hoe ADHD precies ontstaat, is niet bekend. Ieder individu met ADHD is anders en er wordt dan ook aan een combinatie gedacht van meerdere factoren. Zo kan een chaotische gezinssituatie ADHD verergeren (omgeving). Die kan ook veroorzaakt worden doordat een van de ouders zelf ADHD heeft (erfelijkheid). Het is gebleken dat de neurotransmitters dopamine en noradrenaline in verminderde hoeveelheid voorkomen in het voorste gedeelte van de hersenen van ADHD-patiënten, de prefontaalkwabben. Ook kunnen omgevingsfactoren zoals stress, voeding en chemische stoffen onze genen beïnvloeden (epigenetica).

Mensen met ADHD hebben ook vaak een andere diagnose, zoals

-stoornissen in het autistisch spectrum (bijvoorbeeld PDD-NOS)

-opstandige of agressieve gedragsstoornissen  (bijvoorbeeld ODD en CD)

-motorische stoornissen (bijvoorbeeld DCD/dyspraxie)

-angst- en stemmingsstoornissen

-het syndroom van Gilles de la Tourette en ticstoornissen

-leerstoornissen (bijvoorbeeld dyslexie)

Het hebben van meerdere diagnoses heet comorbiteit en zorgt ook voor verwarring omtrent oorzaak en gevolg en maakt het complex om ondersteuning te zoeken.

 Wat voor behandelingen zijn er?

In de reguliere geneeskunde bestaat de behandeling van ADHD in principe uit niet-medicamenteuze maatregelen. Zoals voorlichting, opvoedingsadviezen en eventueel opvoedingsondersteuning. Bij duidelijke beperkingen in het functioneren zijn er ook gedragstherapeutische behandelingen. Dit kan in allerlei vormen zoals creatieve -, psychomotorisch en of psychosociale therapie. Ook therapie voor de ouders is vaak een mogelijkheid.

Als deze therapieën niet aanslaan of de klachten zijn zodanig ernstig dan wordt er medicatie overwogen. Medicatie neemt de oorzaak van de ADHD symptomen niet weg maar is een symptoom bestrijder.  Medicatie kan allerlei ongewenste bijwerkingen hebben.

Wil je weten wat je met voeding kan bereiken?

Medicatie zoals methylfenidaat heeft effect op de werking van dopamine en noradrenaline, deze spelen een rol bij onder anderen de concentratie en beloningsbehoefte.  Om deze neurotransmitters (dopamine en noradrenaline) te realiseren, hebben we aminozuren (voeding) nodig.  De werking van aminozuren en hun mogelijke relatie met ADHD is belangrijk te onderzoeken.

Tevens zijn er meerdere onderzoeken die gaan over de relatie tussen de darmen (spijsvertering) en de hersenen.  Er bestaan belangrijke aanwijzingen naar eventuele voedsel intoleranties.  Er bestaan discussies over de opzet van deze onderzoeken, maar desalniettemin zijn er kinderen die baat hebben bij een bepaald dieet.

Wat veel onderzoeken hebben aangetoond is de relatie van vetzuren met ADHD. Een disbalans van omega 3 en omega 6 vetzuren wordt als een risicofactor beschouwd.

Ook hebben enkele studies een verband gelegd tussen een tekort aan bepaalde mineralen en vitamine B6 bij kinderen met ADHD.

ADHD is zeer complex, ik ga graag met jou samen onderzoeken wat voor jou het beste werkt.